به نام خداوند ی که یکتای جهانیان مقرر نموده خود را...و هیچکس نمیتواند...اسقرارش را بر خلقت توصیف نماید...جز خودش
تمام سطوت از اقتدار تملیک بر آید
واقتدارش برتملیک از مالکیت محضش را گواه است
درون سطوت چیزی بنام استحکام ازلی وابدی جلوه گری میکند
بدون نمود داشتن هیچ ابزاری
تمام جلوگری خداوند در سطوت ش در استفاده ننمودن از ابزارهاست
آیا بدون ابزار...انجام میشود کاری ؟؟
در امور خلقت..هرگز...که تمام خلقت ابزارست
و فقط در ابزارها خلقت نمود و آشکار میکند..جلوگری را
ولی در نمود خالق......بهیچ وجه هیچ ابزاری نمود نمیکند....و کارش از ازل تا ابد بدون ابزار بوده وهست و خواهد بود
خداوند تنها مرجع دارای سطوت محض است.....
و فقط خداوند ست که سطوت را دارا میباشد....که نماد..بی ابزاریست
ابزار در خالق راهی ندارد
و
ابزار دارخلقت راه دارد
خالق بی ابزار موجود است
و
مخلوق بی ابزار موجود نیست
خالق با سطوت است
و
مخلو عاری از سطوت
در کلام وجهی متشابه و در تشابهات موجود نیست تا وصف کند........علم بسط ابزارها را
و خداوند.....ببخشاید برمن که گزافه میگویم
خداوندا تسلیمتیم تا ابد
و خداوندی که....در بی ابزاریست
در بینهایت قرار خواهد گرفت
و مخلوق هیچ وقت گریزش از ابزار....شدنی نیست
برای همین دسترسی به خداوند....امکانپذیر نیست
تمام میکنم...این کلام هارا که ناتوان میگردم از ابزارهای فراخ و گسترده......ناگزیرم از اجتناب
خدایا دوست داریم
برچسب:
نویسنده: هلیا امیری